พิพิธภัณฑ์สงคราม

 

พิพิธภัณฑ์สงคราม (War Remnants Museum)

พ พ ธภ ณฑ สงคราม

พิพิธภัณฑ์สงคราม (War Remnants Museum) ภายในอาคารของพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเครื่องมือการรบ และอาวุธยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ในสมัยสงครามเวียดนามมีทั้งของจีน สหรัฐอเมริกา พร้อมภาพถ่ายที่ถ่ายทอดความรู้สึกที่เกี่ยวกับการปกป้องประเทศ การเสียสละเลือดเนื้อของชาวเวียดนามหลายอย่าง ชัดเจน อาทิ ภาพการถูกทรมานด้วยวิธีการต่าง ๆ เป็นต้น ภายนอกตัวอาคารของพิพิธภัณฑ์สงครามมีเครื่องบิน และรถถังรุ่นที่ใช้ในสงครามเวียดนามของ สหรัฐอเมริกาและรัสเซีย จัดวางเรียงรายอยู่โดยรอบบริเวณพิพิธภัณฑ์ภายในอาคารของพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเครื่องมือการรบ และอาวุธยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ในสมัยสงครามเวียดนามมีทั้งของจีน สหรัฐอเมริกา พร้อมภาพถ่ายที่ถ่ายทอดความรู้สึกที่เกี่ยวกับการปกป้องประเทศ การเสียสละเลือดเนื้อของชาวเวียดนามหลายอย่าง ชัดเจน อาทิ ภาพการถูกทรมานด้วยวิธีการต่าง ๆ เป็นต้น ภายนอกตัวอาคารของพิพิธภัณฑ์สงครามมีเครื่องบิน และรถถังรุ่นที่ใช้ในสงครามเวียดนามของ สหรัฐอเมริกาและรัสเซีย จัดวางเรียงรายอยู่โดยรอบบริเวณพิพิธภัณฑ์ ภายนอกอาคารจัดแสดงเครื่องบินรบ เช่น F5A Fighter เฮลิคอปเตอร์ รถถังและขีปนาวุธต่าง ๆ ที่เวียดกงยึดมาได้ ด้านนอกทางซ้ายมือของอาคารมีอาคารเล็กอีกหลังจัดแสดง กรงเสือ ซึ่งเป็นชื่อเรียกคุกที่จำลองมาจากคุกบนเกาะโด๋นด๋าวที่รัฐบาลเวียดนามใต้ใช้คุมขังนักโทษการเมือง เป้นคุกแคบ ๆ นักโทษอยู่กันอย่างแออัดและมีสภาพความเป็นอยู่อย่างเลวร้ายขาดทั้งอาหารและน้ำ รวมถึงการจัดแสดงเครื่องทรมานนักโทษชนิดต่าง ๆ และกีโยตินที่ฝรั่งเศสใช้ประหารนักโทษเวียดนาม ซึ่งในระหว่างสงครามเวียดนาม สหรัฐฯได้ใช้ตัดศีรษะชาวเวียดนามผู้รักชาติจำนวนมาก เราตั้งใจจะดูที่อาคารหลังเล็กที่ว่านี้หลังจากขอชมภายในพิพิธภัณฑ์ก่อน แต่หลังจากเดินดูจนจบ รู้สึกหมดแรงเอาดื้อ ๆ ไม่รู้สึกอยากดูอีก นั่นเพราะหดหู่และเศร้าใจมากกับผลร้ายของสงคราม เป็นตราบาปที่ไม่มีวันลบทิ้งได้ของอเมริกันชน  

‘ชาวเวียดนาม บอกเราว่า พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ประชาชนเวียดนามบางส่วนไม่ค่อยอยากให้สร้างไว้กลางเมืองโฮจิมินห์ซิตี้เท่า ไหร่ เพราะมันเป็นอดีตอันโหดร้าย ขมขื่น ที่หลายคนไม่อยากพูดถึง และเกรงจะทำให้รอยร้าวของประเทศ ที่เคยแบ่งเป็นเวียดนามเหนือ – ใต้ ยากที่จะประสานเข้าด้วยกัน พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดในเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975) โดยในตอนแรกใช้ชื่อว่า “The House for Displaying War Crimes of American Imperialism and the Puppet Government of South Vietnam” ต่อมาก็เปลี่ยนชื่ออีกหลายครั้ง เช่น Museum of American War Crimes แล้วก็เป็น War Crimes Museum จน กระทั่งเวียดนามเจริญความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับประเทศสหรัฐอเมริกาอีก ครั้ง ก็เลยเปลี่ยนชื่อพิพิธภัณฑ์ใหม่เป็น War Remnants Museum แต่ทว่า ภายในพิพิธภัณฑ์ ก็ยังคงแสดงความโหดร้ายป่าเถื่อนของกองทัพอเมริกันอยู่นั่นเอง’*

พิพิธภัณฑ์นี้อยู่ใจกลางโฮจิมินห์ ใกล้แหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ สร้างในค.ศ.1975 เพื่อแสดงเรื่องราวอาชญากรรมทางสงครามของจักรวรรดินิยมสหรัฐอเมริกาที่หนุนหลังรัฐบาลหุ่นของเวียดนามใต้ ให้ต่อสู้กับชาวเวียดนามด้วยกันเอง นายวินเล่าให้เราฟังว่า ทั้งลุงและพ่อของเขาไปช่วยอเมริกันรบเพื่อปากท้องของคนในครอบครัว มันเป็นเรื่องยากมากที่จะมีชีวิตและตัดสินใจในช่วงนั้น ความพยายามของสหรัฐฯมีสูงมากที่จะยึดครองเวียดนาม มีการใช้อาวุธสงครามที่ทันสมัยเต็มไปด้วยการทำลายล้างอย่างทารุณและโหดเหี้ยมที่สุด การทิ้งระเบิด โปรยฝนเหลือง (Agent Orange) ซึ่งเป็นสารเคมีที่โปรยลงมาทำให้ใบไม้ร่วงโกร๋น สามารถมองเห็นฐานที่มั่นของเวียดกงที่ซ่อนอยู่ในป่า สารพิษนี้ทำให้ชาวเวียดกงเจ็บป่วยรุนแรงและทำให้ทารกพิการตั้งแต่เกิด ยังมีผู้ได้รับผลตกค้างจากสารพิษนี้มาจนถึงทุกวันนี้ และยังสาดกระสุนทำลายเวียดนามทั้งประเทศ ว่ากันว่าระเบิดที่อเมริกาใช้ถล่มเวียดนามนั้น จำนวนรวมมากกว่าทั่วโลกใช้ในสงครามเสียอีก อเมริกาใช้งบประมาณมหาศาลเพื่อการทำลายเวียดนามเป็นเวลาหลายปีแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะชาวเวียดนามซึ่งมีแค่สมองกับสองมือเปล่า ๆ ยิ่งดูการแสดงภาพไปแต่ละชั้น แต่ละโซนมีแต่การสูญเสีย ซากความเสียหาย ชาวเวียดนามบอบช้ำทั้งกายและใจอย่างแสนสาหัส กว่าจะผ่านพ้นวิกฤติการณ์จนกระทั่งรวบรวมกำลังใจที่เข้มแข็งมาจนถึงทุกวันนี้ไม่ง่ายเลย ไม่แปลกใจที่เขาศรัทธาอดีตประธานาธิบดีโฮจิมินห์ผู้ทรงอิทธิพลและเป็นที่น่านับถือและน่ายกย่องให้เป็นคนสำคัญของชาวเวียดนามและของโลกด้วย ฉันเก็บภาพมาบ้างจากภายในพิพิธภัณฑ์ ไม่มีอารมณ์อยากจะถ่ายภาพเศร้าหมองมากนัก แต่ก็เดินชมและพูดคุยกับลูก ๆ ไปเรื่อย ๆ เห็นชาวต่างชาติเยอะมาก คิดว่าน่าจะมีอเมริกันชนบ้างนะ ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกันบ้าง Flickr: http://www.flickr.com/photos/50651722@N03/sets/72157627886015675/